Sandvic artisti oldum ben baba

Burada internasyonel ogrencilere staj disinda sadece okul icinde yarim zamanli calisma imkani sunuyorlar. Okul icindeki islere falan bakmistim donem basinda. Vantrilog Dr. Defna’nimi okuyunca aklima geldi komiklikleri.

Simdi subway’de bir is ilani var, ilaninin adi “sandwich artist” yaptigi is bildiginiz erkmek arasi sandvic hazirliyor, baska bir ilan var adi “loss prevention officer”, turkcesi “kapida dukkandan birsey asiranlara hop kardesim gel bakiim diyen guvenlik gorevlisi”. Heralde insanlar bu isleri kucuk gormesinler, gururlari oksansin diye boyle isimler koyuyorlar ama daha kotu bence cocuk mu kandiriyorsun, duzgun ismini koy neden utanicam, sanki boyle sandvic artistiyim ben diye ortalikta hava aticam. Dusunuyorumda ben bu subwaydeki ise girsem babama havadisi vermek icin telefon acsam heralde soyle bir diyalog gelisirdi:

-Baba ben is buldum burada
-Aferin oglum, ne isi?
-Sandvic artisti oldum ben baba
-O ne oglum?
-Artist oldum baba ben artist
-Oglum sen elektrik muhendisi degilmiydin?
-Kariyerime renk kattim babacim

Bir de buralarda uzun sure calisanlari belli bir zaman sonra “manager” yani yonetici konumuna getiriyorlar, ne degisiyor? Hicbirsey, aldigin ucret ayni, yaptigin is ayni ama lakabin “manager”. Vay be, havandan gecilmez artik. Aslinda bu sistemi degistirip “hadi ise giren herkesi yonetici yaptik, herkes kazandi” politikasina gitseler daha basarili olabilirler.

---

.. gundur sigara icmiyorum.

---

Technorati Tagleri: sandvic artisti, etiket, yonetici, herkes kazandi, Mert Ulas, Gunluk