Ruh ikizini nerede ararsin? Baska bir sehirde mi? baska bir ulkede mi? sokaklarda mi? internette mi? barlarda mi? arkadaslarinin arkadaslarinda mi? is yerinde mi? Aramaktan yoruldugunda ve yaslandigini hissettiginde mi evleniyor insanlar? peki onu buldugunu zannettiginde ona absurd olmayan ne soyleyebilirsin? Kac dilde merhaba diyebiliriz? peki ya sokakta yanimizdan gecerse? peki ya arkadaslari sizi sevmezse? peki ya cirkinse? peki ya aptalsa? peki ya dengesizse? peki ya emin degilsek? peki ya dogru zaman degilse? peki ya sizinle hic ilgilenmezse? peki ya ciktigi varsa? peki ya coktan evli ve cocuklu ise? peki ya duygularini gostermezse? peki ya cesaretimiz olmazsa?
-Bi olasiligi hesaplasana bana Cevat abi
-hesapliyiim tabi canim ama Cevat abi diye biri yok senin kafanda hepsi
-biliyorum Cevat abi ama uzatma sen bi olasilik ver iste
-hesapliyorum hemen ama bunu ingilizceye cevirirken Cevat deme bana telafuz edemiyorlar hic adimi
Ekim 15, 2005, 1:36 üzerinde |
birlikte saklanacak birini ararken bulursun belki yildizlarla ask fallari bakarken ruh ikizini…ya da bulmussundur da kaybetmissindir belki internetlerde ararken…
Ekim 15, 2005, 2:11 üzerinde |
yildizlara sordum cocuk da yapican kariyerde diyor
Ekim 17, 2005, 4:39 üzerinde |
merak etme o ruh ikizi denilen kisi bir anda karsina cikiyor. Hic beklemedigin bilmedigin bir anda. Bana bunu her soyleyene gulup gecerdim ama oyleymis. Hic aramadigin bir zamanda ortaya cikarmis. Belki de teget geciyorsun farkinda degilsin ama mutlaka kesisir yolun birgun.
Haziran 15, 2009, 12:40 üzerinde |
yazdıların çok doğru..
bende senin inandığına inanıyorum hala…
umarım sen bulmuÅŸsundur ruh ikizini…
ben hala arıyorum…
Ekim 19, 2005, 13:13 üzerinde |
mitolojik bir öykü vardý, hafiften aklýmda kalan. þöyle bir þeydi (yanýlýyor olabilirim);
“Çok çok uzun zaman önce kadýn ve erkek diye bir ayrým yokmuþ, kadýn ve erkek tek bir bedendeymiþ ve bu halleriyle o kadar mutlu ve o kadar kendilerine düþkünlermiþ ki, tanrý (veya tanrýlar) insanlarýn kendisine ilgi göstermediðine sadece beraber mutlu olduðuna bozulup herkesi kadýn ve erkek diye ikiye ayýrmýþ; o günden beri de herkes ruh ikizini arar dururmuþ.”
Doðruluðu tartýþýlsa da sevimli ve ayný zamanda hüzünlü bir hikaye.
Ekim 20, 2005, 2:24 üzerinde |
@ycurl: umarim
@eylul: guzel bir hikayeymis gercekten, duymamistim daha onceden
Ekim 23, 2005, 13:02 üzerinde |
bunlari bilemezsin ya da bilebilirsin, sana kalmis. olasiliklar sonsuz ve tek. falda falan bulunmaz. bir anda da karsina cikmaz, belki hic gelmez. hatta belki de ruh ikizi yoktur. belkide ruh ikizine gerek yoktur, sadece tum insanlarla nasil iletisim kurulacagini bilmek gerek. mesafeli mi yakin mi… soguk mu sicak mi… aslinda hayat sen ne istersen onu verir. sorulmasi gereken sey ne istediginin gercekten farkinda misin. “neden boyle davraniyorum bilmiyorum anlamiyorum” yerine “boyle davraniyorum, cunku” diyebiliyor musun, bunu derken kendine durust musun. vs. iste al sana dusunulecek bazi seyler, kolay gelsin.
Ekim 23, 2005, 19:27 üzerinde |
Ne istedigimin farkindayim ama oyle biriyle hic karsilasamamak benim korkum, ya da farkina varamamak. Davranislarimin yorumlarini durustce yapabiliyorum bence, verdigim cogu karar da mantik cercevresinde hatta fazla mantik cercevesinde belki bu bakimdan biraz soguk biri olabilirim aslinda.
Ekim 26, 2005, 12:26 üzerinde |
Bir donem takildigim bir konuydu, bunun hakkinda biraz yazmistim, yonlendiriyim
http://triestestory.blogspot.com/2005_07_01_triestestory_archive.html
Sliding Doors
Sevgiler
Aysun