Business dersinde tartistigimiz bir konu:
Amerikalilar bir ise basvurduklarinda onlardan neden bu is icin en iyi ‘the best’ aday olduklarini dusundukleri sorulur genelde ve onlardan kendilerini satmalari ve kisaca I’m the best denmeleri istenir ama bu bana cok garip geliyor gercekten cunku o is icin basvuran diger insanlarin yeteneklerini bilemiyosun ve benden belki daha iyiler vardir, I’m the best demekle bir bicimde aslinda sanki benden yalan soylemem bekleniyormus gibi geliyor, ayrica ben en iyiyim demek biraz snob, burnu kalkmis bir sey, yani alanimda en iyi olsam bile I’m the best demem ben cunku bu tamamiyle bana ters gelen birsey, belki yaptigim bir urunu yada fikri satarken bunu diyebilirsin cunku somut olarak karsilastirabilirsin ama kisilerin kendilerini bir yarismada gibi gostermeleri ve kendilerini olmadiklari sekilde lanse etmeleri bana cok ters geliyor. Sanirim tamamiyle amerikan rekabet kavramiyla ilgili birsey bu. Sonuc olarak hoslanmadigim birsey, am onlar bunun farkinda bile degil ve genel olarak performanslarini arttirdigini dusunuyorlar ama aslinda surekli birbirleriyle rekabet ederek belki pazar paylarini buyutup daha fazla para kazaniyorlar ama karsiliginda artan stres katsayilari ve kendierine zaman ayirmamakla aslinda yasam standartlarini dusuruyorlar gibi geliyor bana, en azindan simdilik gozlemlerim bu yonde.
